Met jouw steun heeft het COC veel bereikt:

2008: Percentage Nederlanders dat negatief is over homo’s gedaald van 36 procent in 1968 naar vier procent in 2008
2012: Voorlichting over LHBT’s verplicht op elke school
30 december 1964: COC-voorzitter Benno Premsela als eerste homoactivist openlijk op televisie
2009: Paren van gelijk geslacht mogen buitenlands kind adopteren
2008: Speciale consultatieve status bij de Verenigde Naties voor COC Nederland
2015: alle 5 afspraken van Roze Stembusakkoord uit 2012 ingelost
2011: ’s Werelds eerste kerkelijke verklaring tegen geweld tegen homoseksuelen
1994: Algemene Wet Gelijke Behandeling verbiedt discriminatie op grond van homoseksualiteit
Canal Parade 2015: Boot COC Nederland wint juryprijs voor beste boodschap
1 november 2014: afschaffing weigerambtenaar
Rainbow Awards 2015: LGBT Achievement Award voor COC Nederland
Jaarlijks meer dan 2500 COC-voorlichtingslessen op school
1973: COC krijgt Koninklijke Goedkeuring - de vereniging kan zich als rechtspersoon laten inschrijven
1 juli 2014: Transgenderwet maakt wijzigen geslachtsregistratie veel eenvoudiger
COC ondersteunt LHBT-organisaties in meer dan 35 landen
7 september 2015: Russische LHBT-asielzoekers krijgen eenvoudiger asiel in ons land
Gay-Straight Alliances op tweederde van de middelbare scholen
Ruim 100 ouderenzorginstellingen met een Roze Loper voor LHBT-vriendelijkheid
1 april 2014: Wet Lesbisch Ouderschap geeft lesbische ouderparen en hun kinderen gelijke rechten
2013: ‘Een groot protest tegen de Russische wet’ - New York Times over COC-demonstratie tijdens bezoek president Poetin
Strafeis bij discriminerend geweld met 100 procent verhoogd
1 juli 2015: afschaffing enkele-feitconstructie, waarmee scholen openlijk LHB-leerlingen en -docenten mochten weren
8 april 1971: afschaffing van het discriminerende artikel 248bis in het Wetboek van Strafrecht
2011: Jos Brink Staatsprijs voor LHBT-emancipatie voor vrijwilligers COC
Geen LHBT-asielzoekers meer teruggestuurd naar Irak en Iran
2012: Politieke partijen tekenen COC’s Roze Stembusakkoord over langslepende LHBT-kwesties
2011: Eerste VN-resolutie tegen LHBT-mensenrechtenschendingen

Vecht mee!

Jouw hulp is nodig. Steun de nationale en internationale strijd voor acceptatie en gelijke rechten.

Steun COC

Levend kunstwerk FABIOLA overleden

27 januari 2013 -

Niet geheel onverwacht is 66 jaar oud, Fabiola zondagmorgen 27 januari 2013 overleden, in het Hospice Sint-Jacob te Amsterdam. Dit heeft een woordvoerder van hem vanmorgen laten weten.

Als ‘extravagant uitgedost ‘levend kunstwerk’ was hij jarenlang een bekend fenomeen in het Amsterdamse stadsleven – en niet alleen in de homoscène. Daarnaast kennen velen hem als vrijwilliger o.a.  in de opvang en begeleiding van dak- en thuislozen.

“Een kleurrijk LHBT-activist is vandaag overleden – een symbool van de vrijheid te mogen zijn wie je bent’, zegt COC-voorzitter Tanja Ineke. “Fabiola sloeg geen demonstratie over en met zijn extraverte outfits gaf Fabiola demonstraties altijd wat extra cachet. We gaan Fabiola missen.”

“Fabiola gaf aan het begrip zichtbaarheid een geheel nieuwe invulling”, zegt voorzitter Jan van Asch van COC Amsterdam. “Fabiola kleurde letterlijk het Amsterdamse straatbeeld.”

Fabiola is als Peter Alexander van Linden op 26 mei 1946 geboren te  Weilheim in de Duitse deelstaat Beieren. Zijn vader was Belg en zijn moeder een Duitse. Zijn  jeugd bracht hij voor een groot deel door in Antwerpen. Rond zijn dertigste besloot hij naar Amsterdam te verhuizen omdat het klimaat voor homo’s daar gunstiger was dan in België.

De artiestennaam Fabiola heeft hij voor het eerst gebruikt tijdens een Amsterdams filmfestival, medio de jaren ’70 georganiseerd door de Rooie Flikkers. In zijn burleske uitmonstering liep hij er bij, volgens de Rooie Flikkers, als een koningin. Hij was  Belg, de koningin der Belgen was  Fabiola, en zo werd het haar naam.

De laatste weken van zijn leven hebben velen nog afscheid van hem kunnen nemen in zijn eigen kamer in de hospice. Kanker waarvoor hij eerder was behandeld was weer terug gekomen en bleek niet meer behandelbaar. Vandaar zijn keuze in Hospice Sint Jacob in de hoofdstad te verblijven.

Fabiola’s laatste woorden

Na afloop van een gesprek tussen Fabiola en MVS-medeewerker Menne Vellinga over het leven en sterven, wilde Fabiola nog een laatste oproep doen.

 

Mijn wens is dat iedereen  een stukje geluk krijgt en dat iedereen zich daartoe moge inzetten zodat de wereld een stukje rechtvaardiger wordt en goed voor alle mensen. Want de zon schijnt voor iedereen, de sterren en de maan ook.

Dus mensen, blijf toch je inzetten voor een betere wereld – en dan bedoel ik: mensenrechten, dat iedereen zijn eigen leven kan leiden, dat er meer vrede komt, dat de Palestijnen en Israël kunnen samenleven, in plaats van oorlog. Dat Rusland vrijer wordt. Dat China vrijer wordt. En dat overal  ter wereld de homorechten gerespecteerd worden.

Denk niet : ik kan niets, ik ben niets, wat kan ik nou bijdragen.

Want als je niet, zoals ik dat heb gedaan, als individu in het zicht wilt lopen, dan draag je al iets bij doordat je met zijn allen op een demonstratie  jezelf kunt laten zien. Of, bijvoorbeeld,  door iets anders, dat je thuis kunt kunt doen in je luie stoel. Bijvoorbeeld dat je een e-mail durft te te sturen naar een president en daarin reageert op iets dat onrecht is.

Dus mensen, strijdbaar blijven en opkomen tegen onrecht.

[Bron: MVS-Menne Vellinga – Foto Fabiola: Floris Looijesteijn/WikiCommons]

Categorie:
Algemeen, homepage
Tags: