Met jouw steun heeft het COC veel bereikt:

1 november 2014: afschaffing weigerambtenaar
2012: Voorlichting over LHBT’s verplicht op elke school
7 september 2015: Russische LHBT-asielzoekers krijgen eenvoudiger asiel in ons land
2011: Eerste VN-resolutie tegen LHBT-mensenrechtenschendingen
Strafeis bij discriminerend geweld met 100 procent verhoogd
7 maart 2017: Politieke partijen tekenen COC’s Regenboog Stembusakkoord
Rainbow Awards 2015: LGBT Achievement Award voor COC Nederland
2013: ‘Een groot protest tegen de Russische wet’ - New York Times over COC-demonstratie tijdens bezoek president Poetin
2011: ’s Werelds eerste kerkelijke verklaring tegen geweld tegen homoseksuelen
1994: Algemene Wet Gelijke Behandeling verbiedt discriminatie op grond van homoseksualiteit
23 juli 2016 - Toekenning Erepenning van de gemeente Amsterdam t.g.v. 70-jarig bestaan COC
Gay-Straight Alliances op tweederde van de middelbare scholen
8 april 1971: afschaffing van het discriminerende artikel 248bis in het Wetboek van Strafrecht
1 april 2014: Wet Lesbisch Ouderschap geeft lesbische ouderparen en hun kinderen gelijke rechten
2012: Politieke partijen tekenen COC’s Roze Stembusakkoord over langslepende LHBT-kwesties
2008: Percentage Nederlanders dat negatief is over homo’s gedaald van 36 procent in 1968 naar vier procent in 2008
2011: Jos Brink Staatsprijs voor LHBT-emancipatie voor vrijwilligers COC
Ruim 100 ouderenzorginstellingen met een Roze Loper voor LHBT-vriendelijkheid
COC ondersteunt LHBT-organisaties in meer dan 35 landen
1 juli 2015: afschaffing enkele-feitconstructie, waarmee scholen openlijk LHB-leerlingen en -docenten mochten weren
Canal Parade 2015: Boot COC Nederland wint juryprijs voor beste boodschap
2015: alle 5 afspraken van Roze Stembusakkoord uit 2012 ingelost
2009: Paren van gelijk geslacht mogen buitenlands kind adopteren
1 juli 2014: Transgenderwet maakt wijzigen geslachtsregistratie veel eenvoudiger
1973: COC krijgt Koninklijke Goedkeuring - de vereniging kan zich als rechtspersoon laten inschrijven
Jaarlijks meer dan 2500 COC-voorlichtingslessen op school
Geen LHBT-asielzoekers meer teruggestuurd naar Irak en Iran
30 december 1964: COC-voorzitter Benno Premsela als eerste homoactivist openlijk op televisie
2008: Speciale consultatieve status bij de Verenigde Naties voor COC Nederland

Vecht mee!

Jouw hulp is nodig. Steun de nationale en internationale strijd voor acceptatie en gelijke rechten.

Steun COC

 

 

COC Nederland ontvangt regelmatig vragen van lesbische, biseksuele en transgender (LBT) vrouwen die te maken hebben gehad met verbaal of fysiek geweld. Heb je zelf te maken gehad met geweld, of ken je iemand die dit heeft meegemaakt? Dan kan je op deze pagina meer informatie vinden.

 

Wil je een incident melden bij de politie? Ga dan naar: www.politie.nl/melden

Voor aangifte: www.politie.nl/aangifte

Heb je liever eerst contact met een LHBT-politiemedewerker, kijk dan op www.rozeinblauw.nl.

Wil je in contact komen met een antidiscriminatiebureau? Kijk dan op de volgende pagina: www.discriminatie.nl

 

Waarom naar de politie?

Vaak zijn vrouwen terughoudend in het melden van geweld. Je denkt dat het niet belangrijk is, dat geweld niet valt te bewijzen, dat geweld melden geen verschil zal maken of dat de politie niets met de melding doet. Bij LBT vrouwen speelt mee dat ze een dikke huid hebben. Als ze iets vervelends meemaken dan wordt er al snel gedacht: ‘dit hoort er nou eenmaal bij’. Maar: geweld hoort er helemaal niet bij. Om geweld tegen vrouwen aan te pakken is het belangrijk dat incidenten worden gemeld.

De politie kan het volgende doen voor als je slachtoffer bent geworden:

  • Bij voldoende bewijs de dader strafrechtelijk vervolgen.
  • Extra surveilleren op plekken waar veel anti-LBT geweld plaats vindt.
  • Een agent(e) in gewone kleding (niet in uniform) kan op de plek waar veel geweld voorkomt, bijvoorbeeld haar vrouwelijke partner kussen of hand-in-hand lopen en zodra hier dan met agressie op gereageerd wordt door anderen, de daders oppakken.
  • Het registreren en opnemen in de statistieken: zo wordt inzichtelijk hoe vaak anti-LBT geweld voorkomt, waardoor het beter kan worden aangepakt.

 

Melding of aangifte?

Aangifte

Als je slachtoffer bent geworden van anti-LHBT geweld, dan kan je hier aangifte van doen. Door aangifte te doen, stel je de politie op de hoogte van wat er is gebeurd. Ook geef je hiermee aan dat je wilt dat de dader wordt vervolgd. Als er genoeg informatie beschikbaar is, zal de politie een onderzoek starten. Naar aanleiding van dit onderzoek is het mogelijk dat de dader wordt vervolgd en kan je eventueel de schade op de dader verhalen. Hiernaast kan de informatie die je geeft tijdens de aangifte heel nuttig zijn voor de politie. Zo kan de politie bijvoorbeeld op bepaalde plekken in jouw wijk vaker surveilleren.

Wil je (nog) geen aangifte doen?

Dan kan je een melding maken bij de politie. Met een melding stel je de politie op de hoogte van wat er is gebeurd. De politie zal na een melding geen onderzoek instellen, tenzij het om heel ernstige feiten gaat die gemeld worden. Toch kan een melding heel nuttig zijn. Allereerst omdat de politie ook de informatie uit meldingen gebruikt om preventief te werk te gaan. Mocht je op een later moment nog een melding of aangifte doen, dan wordt er rekening mee gehouden dat je al eerder een melding hebt gemaakt.

 

Wat is strafbaar?

Voorbeelden van niet-strafbaar geweld zijn:

  • Roddels die over je verspreid worden.
  • Uitgelachen worden.
  • Flauwe grappen die over je gemaakt worden.
  • Vervelende opmerkingen krijgen, zoals een man die jou en je vriendin vraagt of hij mee mag doen.

Voorbeelden van strafbaar geweld:

  • Uitgescholden worden.
  • Bedreigd worden: zowel mondelinge bedreigingen als bedreigd worden met een wapen is strafbaar.
  • Achterna worden gezeten of de weg versperd worden, bijvoorbeeld met een auto of scooter.
  • Je eigendommen (bijvoorbeeld je auto, fiets, brievenbus of voordeur) worden expres vernield of stuk gemaakt.
  • Ongewenste aanrakingen (seksuele intimidatie). Bijvoorbeeld een hand op je billen, vastgepakt worden of in je kruis gegrepen worden.
  • Fysiek geweld. Bijvoorbeeld bekogeld worden, geschopt of geslagen worden.
  • Stelselmatig worden lastig gevallen (stalking).

 

 

Bij welke organisaties kan ik nog meer terecht?

  • Heb je te maken (gehad) met een situatie van geweld in de privésfeer? Dan kun je terecht voor informatie, hulp en advies bij een Steunpunt Huiselijk Geweld in jouw regio. Kijk op www.vooreenveiligthuis.nl. Je kunt ook aangifte hiervan doen. Kijk daarvoor op www.politie.nl/onderwerpen/huiselijk-geweld.
  • Ben je het slachtoffer geworden van een (gewelds)misdrijf? Dan kun je terecht bij Slachtofferhulp. Kijk op www.slachtofferhulp.nl
  • Een veilig thuis: Ben je slachtoffer geworden van een incident waarbij sprake was van discriminatie? Dan kun je behalve bij de politie ook terecht bij een antidiscriminatiebureau in jouw regio. Kijk op: www.discriminatie.nl/antidiscriminatiebureaus
  • Veiligheid in de buurt: Heb je last van buurtbewoners die moeilijk doen over jouw seksuele voorkeur en/of gender identiteit? Het is dan aan te raden om contact op te nemen met bijvoorbeeld een sociaal wijkteam in jouw buurt of een buurtregisseur. Zijn die er niet? Dan kun je vaak terecht bij een (andere) opbouwwerker, sociaal of maatschappelijk werker in jouw buurt. Bespreek eventueel de mogelijkheden van jouw buurt met de politie of de huisarts. Kijk op: www.natuurlijksamen.org
  • Veiligheid op school: Zijn er medeleerlingen die vervelend doen vanwege jouw seksuele voorkeur of genderidentiteit? Laat dit dan weten aan je mentor, een leerlingenbegeleider, vertrouwenspersoon of schoolmaatschappelijk werker. Zij kunnen met je meedenken over wat je hier aan kan doen.