Met jouw steun heeft het COC veel bereikt:

30 december 1964: COC-voorzitter Benno Premsela als eerste homoactivist openlijk op televisie
2009: Paren van gelijk geslacht mogen buitenlands kind adopteren
Strafeis bij discriminerend geweld met 100 procent verhoogd
2008: Percentage Nederlanders dat negatief is over homo’s gedaald van 36 procent in 1968 naar vier procent in 2008
1 april 2014: Wet Lesbisch Ouderschap geeft lesbische ouderparen en hun kinderen gelijke rechten
2012; Geen LHBT-asielzoekers meer teruggestuurd naar Irak
Rainbow Awards 2015: LGBT Achievement Award voor COC Nederland
9 september 2019: mbo-scholen verplicht LHBTI-emancipatie te bevorderen
Gender & Sexuality Alliances op tweederde van de middelbare scholen
7 maart 2017: Politieke partijen tekenen COC’s Regenboog Stembusakkoord
1 juli 2014: Transgenderwet maakt wijzigen geslachtsregistratie veel eenvoudiger
COC ondersteunt LHBT-organisaties in meer dan 35 landen
Canal Parade 2015: Boot COC Nederland wint juryprijs voor beste boodschap
1 november 2014: afschaffing weigerambtenaar
2015: alle 5 afspraken van Roze Stembusakkoord uit 2012 ingelost
1973: COC krijgt Koninklijke Goedkeuring - de vereniging kan zich als rechtspersoon laten inschrijven
2011: ’s Werelds eerste kerkelijke verklaring tegen geweld tegen homoseksuelen
1 juli 2015: afschaffing enkele-feitconstructie, waarmee scholen openlijk LHB-leerlingen en -docenten mochten weren
7 september 2015: Russische LHBT-asielzoekers krijgen eenvoudiger asiel in ons land
2012: Voorlichting over LHBT’s verplicht op elke school
Jaarlijks meer dan 2500 COC-voorlichtingslessen op school
12 maart 2019: verbod op discriminatie van trans en intersekse personen opgenomen in Awgb
2013: ‘Een groot protest tegen de Russische wet’ - New York Times over COC-demonstratie tijdens bezoek president Poetin
Ruim 100 ouderenzorginstellingen met een Roze Loper voor LHBT-vriendelijkheid
2011: Eerste VN-resolutie tegen LHBT-mensenrechtenschendingen
2011: Jos Brink Staatsprijs voor LHBT-emancipatie voor vrijwilligers COC
23 juli 2016: Toekenning Erepenning van de gemeente Amsterdam t.g.v. 70-jarig bestaan COC
1994: Algemene Wet Gelijke Behandeling verbiedt discriminatie op grond van homoseksualiteit
8 april 1971: afschaffing van het discriminerende artikel 248bis in het Wetboek van Strafrecht
2012: Politieke partijen tekenen COC’s Roze Stembusakkoord over langslepende LHBT-kwesties
30 augustus 2017: Tsjetsjeense LHBTI-asielzoekers krijgen eenvoudiger asiel in ons land
2008: Speciale consultatieve status bij de Verenigde Naties voor COC Nederland
Canal Parade 2018: COC Nederland wint juryprijs voor beste uitbeelding Pride-thema \'Heroes\' met Powervrouwenboot

KOM OOK IN ACTIE!

Jouw hulp is nodig. Steun ons nationale en internationale werk voor acceptatie en gelijke rechten.

Steun COC

Wat is de COC Youth Council?
De COC Youth Council is een werkgroep van COC Nederland die fungeert als klankbordgroep van jongeren, middelbare scholieren en studenten tussen 15 – 35 jaar uit het hele land. COC Youth Council adviseert COC over alles wat met jongeren en gender/seksuele diversiteit heeft te maken. Daarnaast probeert de COC Youth Council lhbti-jongeren op zoveel mogelijk plaatsten te vertegenwoordigen en adviseert zij organisaties en instellingen. De Youth Council komt elke maand bijeen in het kantoor van COC Nederland in Amsterdam.

Contact
youthcouncil@coc.nl en Facebook

 

Ontstaan
In november 2014 bestond het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind 25 jaar. Dat werd groots gevierd met een Kinderrechtentop, georganiseerd door UNICEF. COC Nederland deed mee aan de Ronde Tafel Discussie over het thema LHBTI-kinderrechten. Er kwamen professionals, beleidsmakers en jongeren bij elkaar om te praten over de rechten van LHBTI-kinderen en jongeren. Daarbij kwamen concrete thema’s, doelen en verbeterpunten op tafel waarmee een selecte groep jongeren nà de Kinderrechtentop verder aan de slag wilde. Dit resulteerde in de oprichting van de COC Youth Council.

Centrale Actiepunten COC Youth Council

Voorlichting op school/Opleidingen

Sinds 2012 zijn scholen verplicht om naast seksualiteit ook aandacht te besteden aan seksuele diversiteit. Helaas is de aandacht die besteed wordt aan dit onderwerp naar ons idee niet altijd voldoende. Op sommige scholen wordt uitgebreid ingegaan op homoseksualiteit, maar wordt er geen aandacht besteed aan biseksualiteit, (trans)gender of aseksualiteit. Andere scholen houden het slechts bij die ene regel in het biologieboek. Het recente onderzoek van de Inspectie van Onderwijs naar hoe scholen omgaan met seksuele diversiteit bevestigt dit beeld: veel scholen vinden het bevorderen van LHBTI-acceptatie belangrijk, maar lijken vaak niet te weten hoe ze dat optimaal kunnen doen.

Om voor iedereen een veilige en vertrouwde sfeer op school te creëren, hebben leerlingen en docenten juiste kennis nodig over gender en seksuele diversiteit. Omdat leraren aanspreekpunten voor leerlingen zijn, is het belangrijk dat zij (het liefst al in de lerarenopleiding zelf) les krijgen over gender en seksuele diversiteit, zodat zij het goed kunnen uitleggen aan de leerlingen. Begrip creëren is essentieel om school voor iedereen een fijne plek te laten zijn.

Gelukkig is er op veel scholen al veel aandacht voor LHBTI, maar we willen dit graag op alle scholen zien. Om deze reden zijn wel nu bezig met De Nieuwe Standaard ontwikkelen. Dit wordt een document waar alle belangrijke aspecten over gender- en seksuele diversiteit in komen te staan. Zo geven we de scholen een houvast, maar kunnen ze wel zelf invulling geven over hoe de lessen er dan uit komen te zien.


Hulpverlening

De zorg voor jongeren in Nederland is goed geregeld, met een huisarts en GGD-jeugdartsen als poortwachter met een signalerende functie. Daarnaast zijn er vele maatschappelijk werkers, psychologen en andere zorgverleners mocht een jongere in de knel komen. Helaas zijn er nog steeds veel jongeren die worstelen met hun seksuele geaardheid of hun genderidentiteit. Als zij hierbij hulp nodig hebben krijgen ze vaak niet de hulp die nodig is.

Veel hulpverleners krijgen in hun opleiding nauwelijks of geen informatie om het over normale seksuele ontwikkeling en genderdiversiteit te hebben met hun cliënten. Ze hebben hierbij onvoldoende handvatten om tot steun te zijn.

We hebben gemerkt dat dit kan zorgen voor hokjesdenken en daarmee voor zorg die niet adequaat aansluit bij de behoeften van LHBTI-jongeren. Zo kunnen bijvoorbeeld vragenlijsten, zoals die van de GGD, niet LHBTI-sensitief zijn en vragen naar jongen/meisje waar er meer is dan dat. Of een jongere die te horen krijgt dat transgender gevoelens vast een ‘fase’ zijn. Graag zouden we zien dat LHBTI- onderwerpen in alle psychologie-, geneeskunde en lerarenopleidingen en meer opgenomen wordt. Zodat er meer kennis en begrip gekweekt wordt onder hulpverleners.

 

Gender/VUmc

Transgender is een breed begrip dat de laatste jaren veel in de media is en langzaam meer bekendheid krijgt. Helaas blijft gender diversiteit onvoldoende bekend bij mensen in Nederland. Ook onder jongeren en op scholen is dit het geval. Een Nieuwe Standaard zoals boven genoemd zou hiermee helpen. Dit zou bijvoorbeeld de procedure van naamsverandering kunnen vergemakkelijken. Daarnaast zouden wij als COC Youth Council willen pleiten voor de mogelijkheid van uniseks toiletten in alle overheidsgebouwen en op elke school en universiteitsgebouw. Ook vinden wij het belangrijk dat er een overzicht is van de mogelijkheden in de transgenderzorg. Nu ontbreekt vaak de kennis om jongeren met genderdysforie voldoende hulp te bieden.

Voor psychologische en lichamelijke begeleiding bij een transitie, indien gewenst, kan men als Nederlandse jongere bij het genderteam van het VUmc of Curium-LUMC terecht.

Hier wordt hard gewerkt binnen een vast format om jongeren zo goed mogelijk te helpen. Helaas zijn dit wel de enige twee plekken waar voor jongeren medische zorg beschikbaar is, wat zorgt voor lange wachttijden en soms onvoldoende vrije zorgkeuze. Als Youth Council constateren wij onvrede over de communicatie bij de genderteams en de soms strikte eisen om van het ene hokje naar het andere hokje te manoeuvreren. Ook voor non-binaire jongeren zouden wij graag zien dat ze goede zorg kunnen krijgen. Tot slot vinden wij het belangrijk dat, naast de zorgvuldige diagnostiek waar nu veel ruimte voor ingebouwd is, ook zorg tijdens en na het traject en de sociale aspecten die hierbij komen kijken meer aandacht krijgen. Om jongeren te ondersteunen waar nodig.

 

Sport & Veiligheid

Mentale en fysieke veiligheid van LHBTI-jongeren zou een prioriteit moeten zijn in Nederland. Naast toenemend homogeweld dat jongeren bedreigt in openbare ruimte, is ook verbaal geweld, soms in de vorm van grapjes, aan de orde van de dag. Deze uitingen schaden het gevoel van veiligheid, zelfvertrouwen en zelfacceptatie dat aan de grondslag ligt voor het hoge zelfmoordpercentage onder jongeren. Wanneer school of zelfs thuis geen plekken zijn om je seksualiteit te ontwikkelen moet er een alternatief zijn voor die veiligheid. Makkelijk en anoniem toegankelijke vertrouwenspersonen of plekken, en hardere aanpak van overtreders, kunnen bijdragen aan het gevoel van veiligheid.

Hierbij is speciale aandacht voor de unieke wensen en benodigdheden biculturele en gelovige LHBTI-jongeren, die ook discriminatie op andere vlakken ervaren, cruciaal. Hun zoektocht naar identiteit binnen etnische of religieuze milieu’s wordt vaak onderbelicht, wat ene isolerend effect heeft. Hulpverleners die gespecialiseerd zijn in verschillende culturen, religies, seksualiteiten en gender-identiteiten  zijn de sleutel tot samenhang en begrip van individuele problemen. Instanties die richten op LHBTI-jongeren moeten inclusiever worden om de toenemende diversiteit onder de doelgroep te weerspiegelen.

Ook binnen de sportwereld is er nog veel onbegrip tegenover diversiteit. Ongemak in de kleedkamer en een veilig gevoel in en rondom het veld is te vaak nog afwezig. Om dit onbegrip te verkleinen, uitsluiting te voorkomen en emancipatie te bevorderen zijn er door heel Nederland al kleine initiatieven, zoals bijvoorbeeld Roze Zaterdag en het nieuwe KNVB beleid. Er is echter nog veel ruimte voor verbetering en uitbreiding van zulke initiatieven.